Retrovizor

Na današnji dan, prije 40 godina, u Beogradu se ubio omiljeni dječiji pisac Branko Ćopić

Branko Ćopić (1915-1984), jedan od najčitanijih srpskih pisaca, ubio se 26. marta 1984. godine skočivši sa mosta u Beogradu.

Branko Ćopić
FOTO: PRINTSCREEN/YOUTUBE/RTS TREZOR

Pročitajte još

Ćopić je bio nadahnuti pripovjedač, tvorac zanimljivih i upečatljivih likova i događaja. Pisao je svježim, sočnim i slikovitim jezikom.

Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, a u Narodnooslobodilačkom ratu učestvovao je od 1941. godine.

Ćopić je počeo da piše još kao đak učiteljske škole i prije Drugog svjetskog rata objavio je zbirke pripovijedaka “Pod Grmečom”, “Borci i bjegunci” i “Planinci”.

Njegova prozna djela prožeta su lirikom, živopisnim realističkim slikanjem života na selu, poznavanjem mentaliteta i psihologije ljudi Grmeča i Podgrmečja, njegovog zavičaja, te vedrinom i vitalnošću duha.

Napisao je veći broj knjiga za djecu među kojim su djela poezije “Bojna lira pionira” i “Put u vedrinu”, priče “U svijetu leptirova i medvjeda” i “Bosonogo djetinjstvo”, te zbirke pjesama “Ognjeno rađanje domovine” i “Ratnikovo proljeće”.

Posljednjom zbirkom pripovijedaka “Bašta sljezove boje”, za koju je dobio “Njegoševu nagradu”, Ćopić se predstavio kao pisac izuzetne misaonosti i stila, ali i kao razočarani čovjek obuzet melahnolijom i sumornim slutnjama, posebno u uvodu knjige u kojem piše o strepnji od “crnih konjanika”, ubica španskog pjesnika Federika Garsije Lorke.

To kao da je nagovijestilo njegovo samoubistvo 1984. godine u Beogradu.

Ostala Ćopićeva djela su romani “Prolom”, “Gluvi barut”, “Ne tuguj, bronzana stražo” i “Osma ofanziva”, te zbirke pripovijedaka “Rosa na bajonetima”, “Surova škola” i “Doživljaji Nikoletine Bursaća”.

Prihvati notifikacije