Isti slučaj je u Ugljeviku. Nema uglja na kopovima. Uvozimo ugalj.
Gubici u javnim komunalnim preduzećima se mjere milionima i milijardama KM. Kažu da je to lokalni problem. Ispade i da su građani za “jednokratnu upotrebu” na principu “glasaj i baci”. Gubici i krediti se moraju namiriti.
Gubitke moraju platiti korisnici usluga: vode, grijanja, odvoza smeća. Krediti se moraju vratiti na teret plata i penzija. Novi porezi i dažbine se moraju platiti. Naravoučenije je jasno. Rast cijena i siromaštva je rezultat strukturalnog karaktera koji se zove entropija sistema.
Glasači su samo ovjerivači nemara, nerada, hlopovluka , krađe i neviđene pljačke. Vodu, struju, grijanje, odvoz smeća platiće građani. Cijena se zna. Duplo ili 100% i više. To je zakon ekonomije.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, čitajte na Google News.