Sarajevska Baščaršija, početkom aprila 1984. godine bila je okupana suncem. Još se njome osjećao dah netom održane Zimske olipijade „Sarajevo 84“.
Prije svakog nastupa, bez obzira na to da li ga očekuje kraće druženje ili višesatno pjevanje do kasno u noć, poznati sevdalija Mesud Kreštalica ima pravilo kojeg se rijetko odriče – najprije treba dobro "napuniti baterije".
Jedan od istinskih čuvara bosanskohercegovačke muzičke tradicije svakako je sarajevski pjevač Mesud Kreštalica.
U vremenu kada se pjesma često pretvara u puku robu, a estradna slava u prolaznu pompu, postoje još uvijek oni koji muziku žive, ne od nje, nego za nju.
Pored onog šta su tokom odbrambeno-oslobodilačkog rata u BiH 1992.-1995. godine činili pripadnici Armije Republike Bosne i Hercegovine i druge patriotske snage, Bosna se i pjesmom branila, govori profesor Mesud Kreštalica, sevdalija iz Sarajeva, u dokumentarnom filmu radnog naslova “SAREST” (Sarajevska ratna estrada), čije se snimanje odvija u organizaciji sarajevskog udruženja za čuvanje,
njegovanje i promociju patrotskog muzičkog stvaralaštva "To se pamti".
Kada se na jednom mjestu nađu Mirhad Okanović, Zulfo Bota i Mesud Kreštalica, ljubitelji bosanskohercegovačkog izvornog stvaralaštva, onda, jednostavno, razgovor ne može pobjeći daleko od naše tradicionalne pjesme sevdalinke koju njih trojica zdušno vole, pjevaju i promovišu.
Moji snovi da na istoj pozornici zapjevam sa legendama naše estradne scene poodavno su se počeli ostvarivati, kaže jedanaestogodišnji dječak Adi Mrgan iz Mostara.
Kad se na jednom mjestu nađu sevdalija Mesud Kreštalica i hitmejker Ezher Helja, dva majstora za dobro raspoloženje, onda je prosto nemoguće a da uz razgovor ne krene i neka dobra pjesma iz bogate riznice našeg izvornog muzičkog stvaralaštva.