Međutim, ostalo je nepoznato da li je iko od onih koji su zaista izazivali nered ispred Gradske kuće lomeći i bacajući pirotehnička sredstva na policiju, zaista i privedeni.
Privedeni su Ivan Bjelić, Miša Bačulov, Goran Ješić, Miran Pogačar, a uprkos tome što njihovu krivicu treba da dokaže tužilaštvo, jedno je već sada sigurno – to nisu maskiani huligani koji su lomili Gradsku kuću, ubacivali unutra baklje, gađali policiju kamenicama i radili sve što je u njihovoj moći da isporovciraju što više nasilja, što oštriju reakciju policije i diskredituju cijeli protest i sve njegove učesnike.
Čekaju pogodan trenutak
Obično se takve grupe i pojedinci ne nalaze od početka u prvim redovima protesta, uglavnom su po obodima ili ih čak i nema kada počinje neki skup ili šetnja, piše Nova.rs. Obično čekaju pogodan trenutak, kao što je bilo i sinoć ispred Gradske kuće u Novom Sadu, ali i ranije u Beogradu, ispred Narodne skupštine ili Skupštine grada Beograda.
Kada se masa demonstranata okupi pred tim ustanovama i napetost dostigne vrhunac, iz mase se pojavljuju momci obučeni uglavnom skroz u crno ili makar u tamne boje, koje se mogu brzo i lako utopiti u masu i nestati iz vidokruga. Gotovo nikada ne nose ništa upadljivo, svijetle ili jarke boje. Na glavi su kapuljače, preko lica uglavnom hirurške maske, šalovi, kape ili kačketi nabijeni do očiju, ponekad i fantomke.
Dok većina demonstranata okleva da baci kamenicu, udari nekog, a kamoli policajca, oni ne oklijevaju, jer većina ima i bogatu istoriju nasilja i bogato iskustvo u tučama i po ulici i sa policijom, pa nemaju niti neki preterani respekt, niti strah pri susretu ni sa oklopljenim policajcima. Obično su upravo to prvi jurišnici, koji izazivaju nerede, a za njima kreću usijane glave, koje ne moraju da budu čak ni dio te ekipe, već ih ponese atmosfera, piše Nova.
Takvi napadači nikada ne ostaju do kraja sukoba, jer je njihov posao da izazovu nerede, naprave što veću materijalnu štetu za što kraće vrijeme i da potom, kao po komandi, nestanu prije nego što se sve završi i prije nego što policija u civilu počne da identifikuje i hapsi vinovnike i učesnike incidenta. Oni su ti koji daju izgovor policiji za intervenciju, a vlasti daju šlagvort za napade na aktiviste i opoziciju.
Obično su u manjim ili većim grupicama, retko će se naći neki usamljeni pojedinac, ali i kada tako izgleda vjerovatno mu „leđa drže“ saučesnici sprmni da uskoče po potrebi i izvuku ga iz neprilika.
Opozicioni političari i aktivisti su pred početak protesta u Novom Sadu upozoravali na mogućnost pojave provokatora, za koje tvrde da su bliski vlati, u redovima građana koji su bili na demonstracijama i koji su, makar većinom, mirni. Na društvenim mrežama su se čak pojavili i snimci maskiranih momaka, koji u rukama drže neke motke, ali nema policijskih izvještaja da su uhapšeni, piše Nova.